Trenutni događaji nas možda čine pomalo razdražljivim, ali ovo je ekstremno: Ljudi se sada osjećaju potpuno izdanim zbog duge historije “rakifikacije” (tehnički, “karcinizacije”) različitih vrsta tokom vremena. To znači da su skupine rakova evoluirale u formu raka u pet potpuno različitih konteksta, stvarajući internetski mim da se dugi luk historije zaista savija prema raku.
BoingBoing dijeli naučni rad o karcinizaciji, što na prvi pogled (na engleskom) zvuči kao nešto vezano za zatvor (incarceration). Na drugi pogled, vidjet ćete da dijeli korijen s kancerogenim materijama kao i sa samim rakom (karcinomom) — oboje potječe od grčkog korijena karkinos, što znači rak. Borradaile je skovao novu riječ na osnovu ustaljenih naučnih upotreba.
Dakle, kako dolazi do karcinizacije? Pa, taj dio je prilično jednostavan. Životinje koje žive u sličnim staništima suočavaju se s preprekama koje ih sve mogu usmjeriti prema istim evolucijskim prednostima. Britannica navodi tobolčare kao ključni primjer, gdje, uprkos jednoj kritičnoj razlici u odnosu na njihove “placentalne” pandane u drugim dijelovima svijeta, tobolčari često vrlo blisko odgovaraju tim drugim životinjama.
Životinje mogu evoluirati odvojeno, ali na kraju evoluirati prema drugim vrstama, ili čak spontano razviti iste karakteristike u potpuno odvojenim grupama. I ptice i šišmiši mogu letjeti koristeći mehanička krila. I ptice i sisari su toplokrvni, ali su oboje evoluirali iz grupa koje to nisu bile, piše Popular Mechanics
Činjenica da su rakovi (i “pravi” i oni lažni) tako gusto, ali odvojeno razvili istu formu vrlo je neobična, čak i u svijetu punom ovakvih primjera snažne paralelne i konvergentne evolucije. “Činjenica da se habitus nalik raku nije razvio samo kod ‘pravih’ rakova, već i nekoliko puta nezavisno kod Anomura, čini ovaj proces idealnim za evolucijska istraživanja”, objašnjavaju istraživači.
Rakovi su poput izoliranih grupa s Galapagosa Charlesa Darwina, ali su nastali spontano umjesto da budu evolucijski ograđeni.
Nije samo površinski oblik ono što ujedinjuje pet evoluiranih oblika rakova. Rad detaljno opisuje neurološke sličnosti, zajedničke cirkulacijske sisteme i još mnogo toga, dok također detaljno opisuje organe i sisteme koji se razlikuju po obliku i veličini. Štaviše, “rakolikost” ovih grupa može otežati praćenje šta je proizašlo iz interakcije unutrašnjih sistema nasuprot, pa, samog oklopa raka:
“Neke od unutrašnjih anatomskih karakteristika koje se ovdje proučavaju strukturno ovise o vanjskim karakteristikama habitusa nalik raku. Budući da morfološka koherencija može postojati i između unutrašnjih anatomskih struktura, lanci koherencije koji se mogu pratiti unazad do vanjskih karakteristika habitusa nalik raku relativno su složeni u nekim slučajevima (indirektne koherencije).”
Ali, naravno, rakovi samci nemaju “habitus”, biološki izraz za oblik tijela ili tip oklopa koji utječe na zdravlje ili biološki kontekst. A istraživači kažu da su veličanstvene i izuzetno bodljikave kraljevske krabe evoluirale od rakova samaca. Čuda rakova možda nikada neće prestati.
