Novootkriveni srednjovjekovni dokument pruža najstariji pisani dokaz da je autentičnost Torinskog platna – tkanine za koju mnogi vjeruju da je u nju bilo umotano tijelo Isusa Krista – bila osporena još u 14. vijeku.
Naučnici su analizirali traktat o neobjašnjivim fenomenima (Problemata) koji je između 1355. i 1382. godine napisao cijenjeni francuski filozof, teolog i matematičar Nicole Oresme. U svom radu, Oresme je Platno direktno nazvao “očiglednom prevarom” koju je osmislilo sveštenstvo kako bi privuklo vjernike i njihove priloge.
Glavni naglasci istraživanja:
- Najstariji pisani prigovor: Ovo je sada najstariji poznati dokument koji osporava autentičnost relikvije. Prethodno se najstarijim dokazom smatralo pismo biskupa Pierrea d’Arcisa iz 1389. godine, ali Oresmeovi zapisi datiraju iz 1370-ih.
- Sveštenička prevara: Oresme, koji je kasnije postao biskup Lisieuxa, bio je poznat po svom racionalnom pristupu čudima. On navodi da su sveštenici u selu Lirey (gdje se Platno tada nalazilo) “lukavo naslikali” tkaninu i angažovali ljude da glume lažna iscjeljenja kako bi zavarali masu.
- Racionalno razmišljanje u srednjem vijeku: Istraživanje ističe da ljudi u srednjem vijeku nisu bili isključivo lakovjerni. Oresme je koristio kritičko razmišljanje kako bi procijenio pouzdanost svjedoka i prirodna objašnjenja za neobične pojave.
- Naučna potvrda: Ovi istorijski nalazi podudaraju se sa ranijim radiokarbonskim testiranjima koja su starost platna smjestila u 13. ili 14. vijek, kao i sa nedavnom 3D analizom koja sugeriše da je tkanina bila omotana oko skulpture, a ne oko ljudskog tijela.
Zaključak: Dokument koji je pronašao istoričar Nicolas Sarzeaud potvrđuje da kontroverze oko Torinskog platna nisu moderan izum. Čak i u vrijeme kada je ono prvi put izloženo, visoko rangirani crkveni intelektualci su ga prepoznali kao umjetničko djelo, a ne kao božansko čudo.
