Arheolozi u južnoj Španiji otkrili su ostatke vizantijskog kršćanskog manastira iz 6. vijeka, što baca potpuno novo svjetlo na domet i uticaj Vizantijskog carstva na Iberijskom poluostrvu. Nalazište, koje uključuje baziliku i kompleks prostorija, sugeriše da je prisustvo “istočnog” koda bilo mnogo dublje i trajnije nego što su to historijske knjige do sada priznavale.
Izgubljena enklava na zapadu
Lokalitet pod nazivom Eldigun (povezan sa modernim gradom u provinciji Alicante) otkriva strukturu koja se savršeno uklapa u arhitektonski stil Konstantinopolja, a ne tadašnje lokalne vizigotske tradicije. Arheolozi su pronašli mozaike, natpise na grčkom jeziku i predmete koji potvrđuju direktnu vezu sa srcem Vizantije.
Ključni detalji otkrića:
- Arhitektonska anomalija: Manastir posjeduje elemente koji su karakteristični za istočni Mediteran, sugerišući da su monasi i graditelji stigli direktno iz udaljenih regija carstva.
- Vremenski okvir: Kompleks datira iz perioda vladavine cara Justinijana I, koji je sanjao o obnovi starog Rimskog carstva pod jednim, vizantijskim kôdom.
- Duhovni i politički bastion: Manastir nije bio samo vjersko utočište, već i strateška tačka koja je služila kao “beacon” (svjetionik) vizantijske kulture i moći na samom rubu tada poznatog svijeta.
Redefinisanje granica
“Ovo otkriće nam govori da granice carstava nisu bile samo linije na mapi, već su bile porozne i prožete dubokim kulturnim i duhovnim vezama koje smo zanemarili”, navode istraživači. Manastir je vjerovatno napušten nakon što su Vizigoti ponovo uspostavili potpunu kontrolu, ali tragovi “istočnog” prisustva ostali su sačuvani pod zemljom vijekovima.
