Istraživanje svemira s vremena na vrijeme donese priče koje zvuče previše nevjerovatno da bi bile istinite, brišući granicu između bazične nauke i holivudskih scenarija.
Japanska svemirska sonda Hayabusa2, u vlasništvu agencije JAXA, trenutno se kreće prema svom konačnom i krajnje neobičnom cilju – malom, ekstremno brzo rotirajućem asteroidu koji je, prema procjenama, veličine same letjelice. Međutim, prema novoj i intrigantnoj naučnoj studiji, postoji mogućnost da JAXA uopšte ne juri prirodno nebesko tijelo, već objekat tehnološkog, odnosno ljudskog porijekla.
Ako se ova hipoteza pokaže tačnom, biće to jedan od najfascinantnijih zapleta u istoriji kosmičkih istraživanja.
Od asteroida Ryugu do šokantnog otkrića u Atacami
Sonda Hayabusa2 iza sebe već ima epsko putovanje, tokom kojeg je uspješno prikupila uzorke materijala sa asteroida Ryugu i ispustila ih na Zemlju tokom preleta 2020. godine.
Odmah nakon tog trijumfa, JAXA je najavila ambiciozno produženje misije za narednih deset godina, sa primarnim ciljem da se u julu 2031. godine sastane sa ubrzanim asteroidom pod oznakom 1998 KY26. Planirano je spuštanje target markera, pa čak i potencijalno slijetanje na njegovu površinu.
Međutim, taj zadatak se pokazao znatno težim nego što se bazično pretpostavljalo.
Istraživački tim predvođen dr. Tonijem Santana-Rosom sa Univerziteta u Alikanteu i Barseloni, koristio je
Vrlo veliki teleskop (VLT) u Čileu kako bi potvrdio masu i veličinu objekta, ali su ostali u potpunom šoku. Ispostavilo se da je objekat tri do četiri puta manji nego što se mislilo, da se okreće dvostruko brže od svih predviđanja i da ima ekstremno visok nivo refleksije svjetlosti. Njegov prečnik iznosi svega 11 metara, dok je sama japanska sonda dugačka 6 metara.
To znači da je letjelica veća od polovine objekta koji treba posjetiti, što je samo po sebi preraslo u unikatni kosmički kuriozitet.
Greška iz 1988. godine i sudbonosna crtica u kodu
Prava senzacija dolazi iz novog naučnog rada objavljenog na platformi Centra za astrofiziku Harvard & Smithsonian, koji sugeriše da bi JAXA u julu 2031. godine mogla doživjeti istorijsko iznenađenje. Upoređujući putanju ovog tajanstvenog objekta sa potencijalnom rutom stare sovjetske sonde Phobos 1, koja je lansirana 7. jula 1988. godine sa zadatkom da proučava Marsov mjesec Fobos, naučnici su uočili nevjerovatna poklapanja.
Podsjećanja radi, Phobos 1 je funkcionisao savršeno nekoliko mjeseci, a onda je 2. septembra 1988. godine veza sa Zemljom trajno prekinuta.
Razlog za ovaj stravičan shutdown bila je softverska greška – samo jedna pogrešna crtica (minus) u komandnom kodu koji je poslat letjelici sa Zemlje. Ta fatalna programerska greška rekonfigurisala je komande i ugasila sisteme za orijentaciju letjelice. Međutim, nova studija sugeriše da je izgubljeni sovjetski hardver nastavio svoje nekontrolisano putovanje kroz Sunčev sistem.
Matematika profesora Loeba: Da li je to Phobos 1?
Poznati astronom Avi Loeb objašnjava da dva autonomna pogonska potiska (∆Vs) ukupne brzine od 1,9 kilometara u sekundi – prvi neposredno nakon gubitka kontrole, a drugi u maju 1996. godine – matematički savršeno poravnavaju orbite i faze ova dva tijela u svemirskom prostoru.
Dokazano je da je brzina od 1,9 kilometara u sekundi bila unutar operativnih mogućnosti sonde Phobos 1, koja je posjedovala moćni autonomni potisnik na bazi azotne kiseline i amina za ulazak u Marsovu orbitu.
Ova hrabra hipoteza daje savršen odgovor na nekoliko bazičnih misterija koje prate objekat 1998 KY26. Ona objašnjava njegovu ekstremno visoku refleksiju (sjaj metalnog kućišta i solarnih panela), kao i činjenicu da objekat ostaje kompaktan uprkos stravičnoj brzini rotacije, što je ponašanje koje se nikako ne očekuje od standardnih asteroida koji su uglavnom obične gomile kosmičkog kamenja i prašine.
Takođe, teleskopski podaci pokazuju da je objekat izduženog oblika, što se idealno poklapa sa arhitekturom sovjetske sonde.
Kosmički „Spider-Man“ meme u realnom vremenu
Iako naučni tim naglašava da je ovaj rad za sada u fazi recenzije i da predstavlja uzbudljiv „šta ako“ scenario radije nego konačan zaključak, ideja je nevjerovatno privlačna. Ukoliko se u julu 2031. godine ispostavi da je hipoteza tačna, čovječanstvo će svjedočiti pravoj istorijskoj komediji situacije – sceni u kojoj moderna japanska sonda pokušava sletjeti na površinu davno izgubljene sovjetske sonde, kreirajući kultni Spider-Man meme u dubokom svemiru.
Naučnici pozivaju na nastavak posmatranja i teorijskih studija kako bi se preciznije utvrdile karakteristike objekta 1998 KY26 prije nego što Hayabusa2 stigne na odredište.
Bez obzira na finalni ishod, ova studija nas podsjeća da je svemir prepun iznenađenja i da se naši sopstveni tehnološki tragovi iz prošlosti mogu vratiti i presresti nas u trenucima kada to najmanje očekujemo, ostavljajući nas u potpunom divljenju pred zakonima nebeske mehanike.
