Nakon 104 utakmice Svjetskog prvenstva 2026, Španija je završila turnir kao prvak, a osvrt na takmičenje otvara pitanja o kvalitetu velikih reprezentacija, suđenju, FIFA-inim odlukama i budućem širenju formata.
Španija je bila najkompletnija reprezentacija
Prema komentaru, Španija je zasluženo osvojila naslov i u finalu nije ostavila mnogo prostora za raspravu o tome ko je bio bolji. Autor smatra da nije bilo presudne kontroverze, sporne sudijske odluke ili propuštene prilike koja bi mogla značajno promijeniti ishod završne utakmice, piše ESPN.
Uspjeh Španije pritom se ne predstavlja kao izolovan rezultat. Ističe se kontinuitet rada kroz različite selekcije: muška reprezentacija navodno istovremeno drži svjetske, evropske, olimpijske i evropske titule u uzrastu do 19 godina, dok su španske nogometašice opisane kao svjetske i evropske prvakinje do 19 godina. Zaključak je da se radi o sistemskom radu saveza, stručnog kadra i omladinskih pogona.
Messijev oproštaj zasjenjen sukobom
Jedna od glavnih tema nakon finala bio je navodni sukob argentinskih i španskih igrača po završetku utakmice. U komentaru se navodi da su u incidentu učestvovali Nahuel Molina, Leandro Paredes i pomoćni trener Roberto Ayala, te da su se argentinski igrači okrenuli od ceremonije dodjele pehara.
Autor taj potez ocjenjuje kao neprimjeren, posebno zato što smatra da je Argentina bila jasno nadigrana. Navodi se da Argentina, prema prikazanim podacima, nije uputila udarac u okvir gola sve do 117. minute finala.
Uprkos kritici argentinskog ponašanja nakon meča, komentar naglašava da je Lionel Messi zaslužio dostojniji oproštaj od Svjetskih prvenstava. Autor podsjeća na Messijev doprinos tokom šest nastupa na najvećoj reprezentativnoj sceni.
Kritike na račun Scalonija i Argentine
Argentina je, prema ovoj analizi, previše zavisila od iskustva starijih igrača i Messijeve individualne kreativnosti. Selektor Lionel Scaloni kritikovan je zbog insistiranja na igračima koji su ranije donosili rezultate, ali kojima je, kako se navodi, nedostajalo dinamike i svježine u nokaut-fazi.
Komentar posebno izdvaja ograničenu rotaciju u napadu, česte nastupe Nica Gonzáleza, smjenjivanje Juliána Álvareza i Lautara Martíneza, kao i izostanak minutaže za Nica Paza u eliminacionim utakmicama.
Autor smatra da je Argentina kroz nokaut-fazu prolazila uz mnogo drame i povoljnih okolnosti, ali bez uvjerljivih izdanja. Zaključak je da Messi nije imao dovoljno kvalitetnu i kreativnu podršku.
Francuska ostaje najtalentovanija selekcija
Iako nije osvojila turnir, Francuska je u komentaru predstavljena kao reprezentacija s najvećom individualnom kvalitetom na svijetu. Kylian Mbappé, Michael Olise i Ousmane Dembélé izdvojeni su kao igrači koji su, prema autoru, donosili vrhunske trenutke tokom prvenstva.
Didier Deschamps, koji je Francusku ranije vodio do dva finala Svjetskog prvenstva i finala Evropskog prvenstva, navodno završava mandat nakon turnira. Njegov mogući nasljednik Zinedine Zidane spominje se kao nepoznanica, s obzirom na to da nije radio kao trener pet godina.
Engleska ponovo ispod svojih mogućnosti
Engleska je ocijenjena kao reprezentacija koja je imala jedan od najjačih kadrova na turniru, ali nije uspjela prikazati igru u skladu s potencijalom. Komentar navodi da je selekcija Thomasa Tuchela dobro izgledala tek u uvodnom meču protiv Hrvatske i u određenim dijelovima susreta s Panamom.
Posebno se zamjera pristup u nokaut-fazi, kada je Engleska, prema tekstu, često rano primala golove. Kritika se odnosi i na utakmicu protiv Argentine, u kojoj je navodno nakon vodstva previše duboko stala i prepustila inicijativu Messiju i saigračima.
Autor zaključuje da Engleska, za razliku od Španije, još nije postala više od zbira svojih individualnih kvaliteta.
Pohvale sudijama na terenu, kritike odlukama van njega
Ukupan učinak sudija na terenu ocijenjen je uglavnom pozitivno. Navodi se da je samo mali broj sudijskih nastupa bio jasno ispod potrebnog nivoa, uz izdvojene primjere Ilgiza Tantasheva u utakmici Paragvaj – Francuska i Françoisa Letexiera u meču Argentina – Egipat.
Pozitivno su ocijenjene i izmjene pravila koje bi trebale ubrzati igru, uključujući procedure kod izmjena, ubacivanja lopte i izvođenja gol-auta. Također se navodi da je korištenje VAR-a u slučajevima simuliranja doprinijelo smanjenju odugovlačenja i varanja.
S druge strane, autor je oštro kritikovao određene odluke FIFA-inih tijela. Kao posebno sporan slučaj navodi se odluka u vezi sa suspenzijom Folaria Baloguna, za koju se tvrdi da je donesena netransparentno. U komentaru se spominje i slučaj somalijskog sudije Omara Abdulkadira Artana, kojem je navodno povučena viza za ulazak u Sjedinjene Američke Države.
Kritike FIFA-inom marketingu i ceremonijama
Autor dovodi u pitanje smisao 27-minutnog programa na poluvremenu finala, ocjenjujući da je takav format previše preuzet iz američkog sportskog modela i da je dodatno produžio događaj bez jasne koristi za gledaoce.
Kritikovan je i naglasak na slavnim ličnostima u televizijskim prijenosima i ceremonijama. Prema komentaru, učestalo prikazivanje poznatih osoba u VIP ložama stvara utisak podjele između privilegovanih gostiju i navijača koji skupo plaćaju ulaznice ili turnir prate putem televizije.
Format sa 48 reprezentacija dobio prolaznu ocjenu
Proširenje prvenstva na 48 reprezentacija, prema ovom osvrtu, pokazalo se funkcionalnim. Autor navodi da su manje reprezentacije, poput Haitija, Curaçaa i Zelenortskih Ostrva, imale priliku predstaviti se na većoj sceni i da je opšta atmosfera turnira bila dobra.
Međutim, proširenje na 64 selekcije ne dobija podršku. Kao glavni argumenti navode se veći broj utakmica bez rezultatskog značaja, više ekipa koje bi ispale nakon samo dva meča, duže trajanje turnira i finansijski izazovi.
Prema procjeni autora, FIFA bi s 64 učesnika morala dijeliti prihode na veći broj saveza, dok bi dodatni broj utakmica uglavnom činio program grupne faze, bez dovoljno atraktivnih duela koji bi značajno povećali vrijednost medijskih prava.
Svjetsko prvenstvo kao zajednički globalni trenutak
Završna poruka komentara je da Svjetsko prvenstvo, uprkos komercijalizaciji i brojnim organizacionim problemima, ostaje jedan od rijetkih događaja koji povezuje publiku širom svijeta.
Tokom nekoliko sedmica navijači prate reprezentacije, kulture i države s kojima inače nemaju mnogo dodira. Upravo u tome vidi najveću vrijednost Svjetskog prvenstva: sposobnost da, makar privremeno, učini svijet manjim i povezanijim.
