Naučni timovi koji rade pod okriljem američke svemirske agencije NASA nastavljaju da sklapaju mozaik o porijeklu života na našoj planeti, a najnoviji podaci donose fascinantan preokret u dosadašnjim teorijama.
Nova studija suštinski preoblikuje razumijevanje naučnika o tome kako je Zemlja uopšte uspjela da akumulira bazične hemijske elemente koji su joj bili prijeko potrebni da bi postala plava oaza sposobna da podrži žive organizme.
Fokus istraživanja ovoga puta je na preciznim kosmičkim rutama kojima su se kretale materije od kojih smo na kraju svi satkani.
Fosfor i dušik stigli iz unutrašnjeg dvorišta Sunčevog sistema
Istraživači su kroz detaljnu analizu praistorijskog materijala i meteorita došli do zaključka da fosfor i dušik – dva apsolutno ključna elementa za formiranje DNK struktura i bazičnih bioloških procesa – najvjerovatnije potiču iz unutrašnjeg dijela ranog Sunčevog sistema.
Ovo saznanje mijenja dosadašnje pretpostavke da su ovi elementi primarno stigli sa hladnih i udaljenih spoljnih ivica planetarnog diska, otvarajući novu perspektivu na hemijski sastav materijala koji je kružio blizu mladog proto-Sunca.
Jupiter kao kosmički saobraćajac i arhitekta planetarnih sudbina
U cijeloj ovoj praistorijskoj drami, gigantski Jupiter je odigrao ulogu vrhunskog kosmičkog arhitekte. Studija pokazuje da je upravo ovaj masivni gasni džin svojom monstruoznom gravitacijom direktno uticao na to kuda i na koji način ovi elementi, neophodni za život, uopšte mogu da putuju i gdje će se na kraju skrasiti.
Svojim gravitacionim poljem, Jupiter je funkcionisao kao nevidljivi filter i skretničar, trasirajući putanju meteoritima i krhotinama punim fosfora i dušika direktno prema orbiti rane Zemlje, omogućivši joj da izgradi savršenu hemijsku podlogu za rođenje prve žive ćelije.
